Iedere vrijdag kun je hier inspiratie opdoen. Om het weekend relaxed in te luiden, of die 2 dagen eens goed de tijd te nemen erover na te denken. In deze Vrijdag Inspiratiedag: hoe crowdsourcing de transparantie van donaties en goederen voor nood- en structurele hulp wil bevorderen.

Rekenkamer 2.0
Onder het motto als Mohamed niet naar de berg komt, komt de berg wel naar Mohamed is in de VS onlangs het Disaster Accountability Project (DAP) gestart.

Voormalig Rode Kruis medewerker Ben Smilowitz was zich rot geschrokken van de nasleep en de effecten van Katrina, de orkaan die New Orleans veranderde in een ‘derde wereldland’. Diep in shock en woedend was ‘ie toen hij de enorme armoede en leed na de natuurramp zag. Net terug uit India vergeleek hij de situatie in New Orleans met dat land. ‘Ik had niet verwacht dat ik in de VS hetzelfde zou aantreffen als ik in de slums van India heb gezien.’

Openbare transparantie
Nadat hij verschillende keren zonder succes bij de overheid had aangeklopt om het leed in het zuiden van de VS te lenigen, verzamelde Smilowitz zelf spullen van vrienden en kennissen: tenten, computers om allerlei noodzakelijke gegevens voor de hulpverlening in op te slaan, Tetanusspuiten en nog veel meer. En hij realiseerde zich dat als mensen al niet wisten wat er echt nodig is op de rampplek, ze dan al helemaal niet weten hoe het staat met de besteding van al die opgehaalde gelden.
Omdat er nog geen club was die aandrong op openbare accountability en een publieke mogelijkheid voor klokkenluiders om tekortkomingen in de hulpverlening te melden, is hij dat maar zelf begonnen.

En zo ontstond Disaster Accountability Project (DAP). Voor noodhulp en voor langduriger hulpverlening.

Crowdsourcing vs Rekenkamer
Iedereen kan daar misstanden melden via de website of een speciaal telefoonnummer. Doel is, uiteraard, om de verantwoordelijke organisaties ertoe aan te zetten verantwoording af te leggen en de toegezegde hulp ook echt te bieden.

Volgens oprichter Smilowitz heeft het voor Katrina gewerkt. En begin deze maand is er een site voor Haïti de lucht ingegaan.

Ben benieuwd wat beter werkt: crowdsourcing voor transparantie of de Nederlandse aanpak: de Rekenkamer de boel laten controleren.

Kunnen social media sociaal ondernemers helpen hun doelen te bereiken? Op welke manier kunnen die media bijdragen aan verandering in een democratisch land of een ontwikkelingsland of een autoritaire samenleving. Deze vragen staat centraal tijdens een van de meest interessante lezingen op het Skoll World Forum on social entrepreneurship dat woensdag in Oxford begint.

Ja, zeg ik volmondig. Natuurlijk zijn social media heel erg geschikt voor sociaal ondernemers. Al was het alleen maar vanwege het woord sociaal. Social media gaan over conversatie, over praten met elkaar, over elkaar verder helpen met kennis, met je netwerk, social media gaan over delen.

Geen wonder dus dat social media geweldige mogelijkheden bieden aan sociaal ondernemers om hun doel te bereiken. Neem bijvoorbeeld Nicolette Mak die via crowdsourcing haar businessplan wil aanscherpen. Zonder social media was dat nooit gelukt. Had ze zich suf moeten bellen om een paar mensen bij elkaar te krijgen die zich over haar plan zouden buigen. Een of ander zaaltje regelen – waarschijnlijk niet eens gratis. Gaat veel kostbare tijd mee verloren. Dan is de manier waarop ze het nu doet een stuk efficiënter.

Op socialmediablog zijn ze nu een case aan het samenstellen, natuurlijk met z’n allen, over hoe social media social causes kunnen helpen.

Een ander groot voordeel is dat veel van die media gratis zijn in te zetten. Je kunt zo met Wordpress een blog beginnen om te vertellen wat je doet.

Je eigen netwerk beginnen is ook een fluitje van een cent. Dat kan bijvoorbeeld via Ning. Of via Linkedin. Daar kun je veel info over jezelf kwijt, als je dat tenminste goed gebruikt. Erno Hannink heeft een paar goede tips daarvoor. Facebook is ook een heel goed netwerk. Vooral ook omdat internationaal is.

Twitter is op dit moment superhot. In het afgelopen jaar is dit social medium met 1400% gegroeid, maakte onderzoeksbureau Nielsen vorige week bekend. Ook steeds meer sociaal ondernemers zitten op Twitter. Logisch zou ik denken. In 140 karakters – nog minder dan een sms, dus lekker kort en krachtig- kun je als sociaal ondernemer aandacht vragen voor wat jij doet.. Door mensen te wijzen op interessante ontwikkelingen, door te verwijzen naar jouw blog, door een oproep te doen om actie te ondernemen. Zoals deze oproep van vorige week. Onlangs hebben we een lijstje gepubliceerd van sociaal ondernemers op Twitter. Nog lang niet compleet natuurlijk, maar daar werken we aan. Heb je tips, laat het ons weten. Morgen meer over Twitter.  

Iedere vrijdag kun je hier inspiratie opdoen. Om het weekend relaxed in te luiden, of die 2 dagen eens goed de tijd te nemen erover na te denken. Deze week een tip uit Springwise: crowdsorcing voor sociale verandering en een controverse rondom sociaal ondernemerschap.  

Zelf iets inspirerends gezien of gehoord? Laat het ons weten.

Crowdsourcing voor sociale verandering

Crowdsourcing beginnen we langzaam steeds beter te kennen: met z’n allen online een product verbeteren. Daar komt het kort door de bocht op neer.We riepen jullie laatst nog op een bijdrage te leveren aan het businessplan van Valid People. 

In Ierland hebben ze er een nieuwe draai aan gegeven. Op de website Ideas Campaign kan iedereen een idee posten om de economie uit het slop te trekken. Negentien categorieën zijn er, waaronder ook groene ideeën, innovatie, en sociale en vrijwilligersideeën. (al zou ik die laatste 2 nooit bij elkaar hebben gezet in één categorie) Tot eind deze maand kunnen de Ieren hun idee posten, waarna een raad van wijze vrouwen en mannen zich erover buigt en met een masterplan komt om Ierland uit de economische malaise te trekken. Misschien een idee voor ons kabinet?

Controverses rond sociaal ondernemerschap

Volgende week vindt in Oxford het jaarlijks Skoll World Forum on Social Entrepreneurship plaats. Op hun website heeft het Forum een aantal controverses rond sociaal ondernemerschap geplaatst. Een daarvan gaat in op de vraag: welke kant gaan we op? Sociaal ondernemers worden door verschillende partijen, die ieder hun eigen belangen en agenda hebben een verschillende richting in geduwd. Verschillende definities van sociaal ondernemen doen de ronde en die hebben ieder hun invloed op hoe sociaal ondernemerschap zich verder ontwikkelt. In Nederland zie je onder meer dat MVO Nederland steeds vaker sociaal ondernemers omarmt onder het mom van maatschappelijk verantwoord ondernemen. En dat is natuurlijk iets wezenlijk anders. Sociaal ondernemen heeft als uitgangspunt sociale verandering en MVO heeft als uitgangspunt rekening houden met people, planet en profit in de bedrijfsvoering. Het primaire doel van het bedrijf is niet sociale verandering.  In dit artikel van de New York Times staat het nog eens helder uitgelegd.
Wij hebben al vaker geschreven over wat sociaal ondernemerschap inhoudt en waarom wij het belangrijk vinden om daar een goede definitie van te hebben. Met behoud van de veelheid aan soorten natuurlijk. Want dat blijft belangrijk. Tot de tijd dat er een goede definitie is, zullen wij erover blijven schrijven.

In 4 jaar tijd de wereld rond in een auto op zonne-energie – ‘niet zo’n snelle raceauto, meer een trekker met aanhanger’ – en de wereld laten zien dat alles één is. Dat is de droom van Ingrid van den  Boogaard, kunstenaar, muzikant en creatief denker.

‘Het was echt een droom’, benadrukt Ingrid. ‘Ik reed in een voertuig op zonne-energie en ik voelde me heel gelukkig. Het was zo’n droom die echter was dan echt, zo’n droom die je bijblijft.’

Trekker met aanhanger

Een half jaar liet ze de droom voor wat die was, maar in mei 2007 begon het zo te kriebelen dat ze ging onderzoeken wat de mogelijkheden waren. Ze stuitte op Soios, een bedrijf in Maashees dat voertuigen maakt die op zonne-energie lopen. ‘Maashees is bij mij om de hoek. Dat is een teken, dacht ik. Ik heb de directeur gebeld, die begon heel hard te lachen, vond het een waanzinnig idee. Maar ik mocht wel langskomen.’

Het klikte en vanaf dat moment stond Ingrids leven in het teken van haar reis om de wereld. In 4 jaar. ‘We zijn aan het bouwen. Al lijkt mijn auto in de verste verte niet op die snelle raceauto die Nuon samen met de TU Delft maakt. Die van mij is nog het best te vergelijken met een trekker met aanhanger. De maximum snelheid is ongeveer 25 km per uur. Dat komt omdat hij zo zwaar is door de zonnepanelen en de accu’s.‘

‘Weet je’, vervolgt ze, ‘ik hou van reizen, ik hou van autoritten, al zullen deze ritten kort en langzaam zijn. Dat zigeunerachtige, niet vastgebonden zijn aan een plek. Dat trekt me. Ik ben ook 20 keer verhuisd.’

Ont-dekken

Tijdens haar reis wil ze laten zien dat alles één is. ‘Niet voor niets heet mijn project iamoneworld. Alles is verbonden met elkaar, die eenheid tussen alle dingen wil ik laten zien. Ik vind dat daar te weinig aandacht voor is. Ik noem mezelf ook ont-dekkingsreziger. Ik ont-dek dingen. Die laat ik aan de wereld zien.’ Ze doet dat bijvoorbeeld door in alle landen die ze aandoet, muziek te maken. Daar maakt ze film- en geluidsopnames van die ze aan iedereen wil laten zien. ‘Wat ik precies kan laten zien, hangt af van de luxe waarmee ik de wereld rondga, hoeveel geld ik dus ophaal om dit project te kunnen financieren. Als ik bijvoorbeeld materiaal via een satelliet moet uploaden naar internet kost me dat 6 tot 7 euro per mb. Da’s best duur.’

Crowdfunding

Een aantal fondsen heeft ze al binnen, ze moet nog 25.000 euro ophalen en dan kan ze op reis. Het bedrag wil ze onder meer ophalen via crowdfunding. ‘Voor 50 euro kun je een aandeel kopen. Je krijgt daarvoor een certificaat en een kunstwerk. En als je op tijd bent, kan je naam ook nog op de auto. De kunstwerken zijn gemaakt door gerenommeerde kunstenaars, sommigen zijn vrienden van mij. Ieder jaar zijn er weer nieuwe kunstwerken die je als aandeelhouder krijgt.’

Daarnaast wil ze geld ophalen via de verkoop van t-shirts en truien waar het logo van iamoneworld opstaat. En mensen kunnen ook bijdragen door hun handen uit hun mouwen te steken door bijvoorbeeld het voertuig helpen te bouwen.

Inmiddels heeft de openbare bibliotheek van Den Bosch – waar Ingrid woont- medewerking toegezegd. De bibliotheek sponsort haar en in ruil daarvoor worden Ingrids filmpjes daar getoond. Ze onderzoekt ook of er andere media zijn die iets in haar verhaal zien.

Route

De route die ze wil volgen, heeft ze al voor een deel uitgestippeld. ‘Ik rij op zonne-energie dus moet ik kijken naar het aantal zonne-uren in een land. In de winter door IJsland rijden bijvoorbeeld is niet zo’n goed idee. Dan is er maar 4 uur licht. Daar kom je niet zo ver mee. Met andere zaken kan ik lastiger rekening houden: burgeroorlogen, natuurrampen. Dat kan ik niet voorzien. We hebben de auto wel zo ontworpen dat die in een container past die op een vrachtwagen of boot geladen kan worden. Dan kunnen we delen van de reis anders afleggen als dat nodig is.’

Wanneer is haar reis geslaagd? Stilte. Dan, voorzichtig: ‘Voor de buitenwereld is mijn project denk ik pas geslaagd als ik na 4 jaar ook de finish heb bereikt. Voor mij is de weg daar naar toe al een succes. Dat je mensen ontmoet, dat je ze verbindt, dat er meer bewustwording is gekomen. Het gaat om het proces.’

Ze twijfelt of ze zichzelf sociaal ondernemer noemt. ‘Ik denk niet in die termen. Ik geloof er in dat je moet werken vanuit jouw kwaliteiten. Waar word je blij van? Hoe kan ik vanuit mijn kwaliteiten iets bijdrage aan een betere wereld. Mijn sterke kant is creativiteit. En die benut ik heel erg met dit project.‘

De wereld is er vol van, de crisis. Maar waar hebben we het dan over? Is het werkelijk de financiële crisis waar we een oplossing voor nodig hebben of is er eigenlijk wat anders aan de hand? Gaat het misschien wel om een crisis in grotere waarden, een crisis in van waarde, geluk, empathie en verbinding? Dat is wel een ander verhaal. Maar zolang we de veranderingsprocessen blijven afstemmen op geld zal er niets uit voortkomen. Maar wanneer we gaan werken aan deze werkelijke schaarste, dan komen we ergens, dan is er vooruitgang. Is deze lijst compleet, zeker niet. Er zijn gelukkig veel meer plekken waar nieuwe inzichten te vinden zijn en waar innovatieve projecten worden gerealiseerd. Ik neem u als inspiratieadviseur graag mee op reis naar nieuwe inzichten om de crisis niet als een bedreiging te zien maar als een kans.

Gebruik de rechterkant van je brein

Daniel H. Pink heeft er een prachtig boek over geschreven. “A whole new mind, why right-brainers will rule the future”. 6 dingen waar het creatieve rechterbrein voor nodig is.

1: Ontwerp voor functie
Een product, dienst of lifestyle die alleen maar functioneel is, is niet meer voldoende. Er is zo’n overvloed in aanbod dat je je zal moeten onderscheiden. Dit doe je door het neerzetten van iets moois, aansprekend of betoverend.

2: Verhaal voor feit
Informatie is overal vandaan te halen. Mensen overtuigen met feiten is een verloren strijd. Met Google is iedereen een expert. Nee, het gaat om het verhaal, de verleiding of de boodschap die je vertelt.

3: Systeemdenken voor lineair
Alles is met elkaar verbonden, dus door analytisch en lineair naar de wereld te kijken mis je het overzicht. Het grote plaatje, dat is wat in deze tijd van belang is.

4: Empathie voor logica
Onze mogelijkheid tot logisch denken is een van de dingen dat ons menselijk maakt, maar in deze wereld met een informatieoverload is deze logica niet genoeg. Juist mensen die begrip hebben in hoe mensen werken, die in staat zijn relaties te leggen en te zorgen voor de ander zullen de toekomst hebben.

5: Speels voor serieus
We komen niets te kort, maar waar is de levensvreugde? We werken veel en lang en vooral serieus. Neem het allemaal niet zo serieus, dat is niet alleen slecht voor de productiviteit en innovatie, maar ook voor je gezondheid.

6: Betekenis voor verzamelen
We zitten hoog in de piramide van Mazlov. We hebben alles en meer wat we materieel nodig hebben. Het gaat nu om betekenis. De behoefte om bij te dragen aan het grote geheel en onszelf te ontwikkelen.

Het nieuwe leiden

Er zijn genoeg dingen die je liever anders zou zien, maar die je voor lief neemt. Je bent eraan gewend, het wordt van je verwacht of je denkt dat je weinig kan bijdragen. Vergeet alleen niet dat je zelf verantwoordelijk bent voor je eigen wereld. Je moet het zelf doen, maar dat hoeft niet alleen. Elk initiatief wat je ziet, elk bedrijf dat je kent, elk product dat je gebruikt, komt voort uit de actie van een individu. Iemand is ooit een keer op een idee gekomen. Iemand vond het van belang iets te ondernemen. Ze zijn allemaal een beweging gestart. Een ding is daarbij essentieel: ze zijn opgestaan.
Wanneer je iets wilt bereiken moet je jezelf laten horen. De kans is groot dat iemand anders het met je eens is. En dan kan het snel gaan. Zeker in deze tijd met sociale netwerken, mobiele telefoons en internet. Maar doe het, start een beweging, vraag hulp en verbeter je wereld en meteen de wereld.

Meemaken

Organisaties veranderen. Niet al te lang geleden ging je studeren om bij een mooi, liefst groot bedrijf te gaan werken. Nu start je na je studie liever voor jezelf. Het aantal ZZP-ers is de laatste jaren gestegen tot boven de miljoen. Dit zorgt voor een nieuwe manier van samenwerken. Er zijn steeds meer netwerken van zelfstandigen die als een netwerkorganisatie hun diensten aanbieden. Allemaal op basis van meemaken, of co-creëren. Elke zelfstandige zorgt voor haar eigen opdrachten, maar betrekt bij het proces die mensen uit het netwerk die haar dienst kunnen versterken. Richting opdrachtgever een grotere zekerheid maar zeker een grotere creativiteit. Richting netwerk creëert men zo betrokkenheid, gelijkheid en richting. Meemaken gaat zogezegd over het creëren van een win-win scenario. Waardemaximalisatie boven winstmaximalisatie.

Kennisdelen

Wanneer je mij een euro geeft en ik geef er jou vervolgens een, dan hebben we samen nog steeds 1 euro. Geef ik jou een idee en jij mij ook, dan hebben we 2 ideeën. Waarschijnlijk worden die ideeën ook nog beter omdat we er samen over na kunnen denken. Maar we zijn zo bang geworden kennis en ideeën te delen, bang dat de ander ermee aan de haal gaat en rijk wordt over onze rug. Wat een beperking leggen we onszelf en anderen zo op. Je bent je kennis en idee niet kwijt, je vergroot alleen de mogelijkheden voor jezelf en je omgeving. Je ziet het in de ontwikkeling van Wikipedia, de online encyclopedie. Iedereen weet wel wat en wanneer je dat bij elkaar brengt weten we (bijna) alles. Steeds meer bedrijven zien de waarde van deze collectieve intelligentie en werken hiermee. Steeds meer mensen delen hun ideeën en werken samen aan een betere wereld.

Inspiratie

Een mens heeft drie hersensystemen en ik denk dat dit ook om te zetten is naar een organisatie. Je hebt je instinct. Daar denk je verder niet over na, dan zou het niet meer werken. Wanneer je kopje onder gaat neem je instinctief nog een teug lucht. Dat gaat om overleven. (bedrijfscultuur)

Dan heb je je rationele systeem. Dit zorgt voor de dagelijkse gang van zaken. Het bouwt de systemen op waarmee je werkt. Het lost problemen op door ze afzonderlijk aan te pakken. Dat gaat om functioneren (regels en protocollen)

Het laatste systeem is het creatieve denken. Dit is het proces dat gebeurt zonder dat je er actief mee bezig bent. Het systeem dat buiten de kaders kijkt en daar mogelijkheden ziet of maakt. Dat gaat om creëren. Dit zou innovatie moeten zijn binnen een bedrijf. Alleen dat werkt momenteel niet zoals het kan. Natuurlijk zijn er brainstormsessies, creatief denken seminars en is er iemand innovatiemanager, maar dat is niet genoeg. Wat ontbreekt is inspiratie. Inspiratie die je vind door een uur uit het raam te staren, door het bos te lopen of filmpjes zit te kijken op youtube. Inspiratie die je vind in rust, tijd en ruimte, in chaos en mislukken. Allemaal zaken die niet automatisch aanwezig zijn of worden gewaardeerd in een organisatie. Maak er eens ruimte voor.

Congruentie

Practice what you preach. Wanneer je als persoon of organisatie het ene zegt en het andere doet, snappen mensen je niet meer.
Het kan zijn dat het een bewuste keuze is. Marketing. Je vertelt wat mensen willen horen om te krijgen wat jij wil. Het kan ook zijn dat het iets onbewust is. Je denkt dat je vertelt wat je van mensen verwacht, maar tussen de regels door vertel je eigenlijk een ander verhaal. Maar misschien weet je het zelf ook niet echt. Dat door een lange periode van doen en handelen naar wat extern van je verwacht wordt, je intrinsiek ook niet meer weet waar je het eigenlijk voor doet.
Wat de reden ook is, je bent niet meer interessant voor anderen. Ze weten niet wat ze van je moeten verwachten, dus ze verwachten maar helemaal niets. Dit is wel iets om aan te werken. Vind de reden voor jou gebrek congruentie en schep helderheid.

Wat je aandacht geeft groeit

Het is een hele oude wijsheid, een tegeltje aan de wand, een cliché, maar wel heel waar. Kijk eens om je heen, welke verhalen hoor je, wat vertellen ze op het nieuws. Het is meestal negatief. Slecht nieuws gaat ook sneller. Je hoort wel het verhaal van het bedrijf dat iemand heeft opgelicht of je jongen die op straat is aangevallen. Maar je hoort niets over alle tevreden klanten of de mensen die een heerlijke avond uit hebben gehad. Is het je wel eens opgevallen dat wanneer je onderweg bent dat je je aandacht richt op de rode lichten, wanneer een stoplicht net op rood springt wanneer je eraan komt of heel lang op rood blijft staan wanneer de weg leeg is. De route wordt steeds frustrerender. Maar wanneer je door groen kan rijden of het net op groen springt, daar let je helemaal niet op. Daar geven we geen aandacht aan.
Draai dat nou eens om. Let op alle dingen die goed zijn. Maak wat meer balans, geef aandacht aan de dingen die goed gaan. Je zal zien dat die gaan groeien. Beloon jezelf wanneer er iets gaat zoals je wil. Vier elk wonder dat je tegenkomt. Geef aandacht aan hetgeen dat je wilt laten groeien. Dan gaan dingen vanzelf, synchroniciteit of flow wordt dat ook genoemd. Dat het net lijkt of alles meewerkt om jou te geven wat je wilt.

Waardebepaling achteraf

In onze economie gaat het over het uitwisselen van geld. Ik doe iets voor jou, jij geeft me geld. En dan gaat het vaak om een uurtarief. 50 euro per uur of 250 euro per uur. En wie bepaalt hoeveel dat tarief is? Ik, marktconform zeg ik dan. Maar dat is wel krom. Hoe kan ik nu bepalen wat ik voor jou waard ben? En wat is die waarde dan? Neem als voorbeeld een lezing, is een lezing waar iedereen moeite heeft wakker te blijven niet minder waard dan een lezing waar mensen op de stoelen staan? Is een verhaal van 10 minuten waarin ik precies antwoord geef op je vraag niet meer waard dat een traject van een week waarna je het nog niet helemaal snapt? Andersom werkt het ook. Is een nieuw contact waar een opdracht uitkomt niet waardevoller dan bij voorbeeld 150 euro? Is een mooi boek soms niet fijner dan een cheque? Hier gaat het waardebepaling achteraf systeem over. Een uitwisseling van waarde ipv geld en de andere kijk op de huidige gang van zaken. Ga het gesprek eens aan.