Sociale communicatie is ‘gewone’ communicatie

Morgen geef ik een workshop over communicatie&pr voor sociaal ondernemers, oftewel (in dit geval) hoe zorg ik dat mijn verhaal in de media komt. Een van de deelnemers had mij in een email gevraagd of ik ook wilde ingaan op wat er specifiek is aan communicatie voor sociaal ondernemers. Daar moest ik even over nadenken, toen had ik een kort en krachtig antwoord: nee, daar wil ik niet op ingaan. Of beter gezegd, daar kán ik niet op ingaan. Om het simpele feit dat dat soort communicatie niet bestaat. Crisiscommunicatie, dat bestaat. Hoe kun je in je communicatie het best omgaan met een crisis? En resultaatcommunicatie. Hoe en over welke resultaten communiceer je?

Communicatie voor sociaal ondernemers is hetzelfde als voor willekeurig welke andere onderneming of stichting. Sociale ondernemingen of bedrijven die aan mvo doen denken vaak dat alleen het feit dat ze ‘iets goeds’ doen al genoeg is om aandacht in de media te vragen en vooral te krijgen voor een onderwerp. Zo werkt het natuurlijk niet. Ook een sociale onderneming of bedrijf dat aan mvo doet, moet een goed verhaal, goede argumenten hebben waarom dat verhaal nu juist op die dag in dat medium geplaatst zou moeten worden.

Hoe werkt het dan? Je kernboodschap moet je helder voor ogen hebben – en dat is een andere dan: we doen iets goeds-, je moet goed weten wat nieuws is voor welke media, je moet weten hoe media organisatorisch functioneren (een ochtendkrant heeft een andere deadline dan een middagkrant, tv heeft weer andere voorwaarden dan radio), en een goed netwerk is ook altijd handig.

En als je dat allemaal weet, is dat nog geen garantie dat je verhaal in de media komt. Want als er plots een vliegtuig crasht, gaan alle media –ook de social media- alleen nog maar daarover.

Hier lees je nog een tip over hoe je een actie onder de aandacht van media kunt brengen. Gebaseerd op de Engelse markt, maar die wijkt wat dat betreft niet zoveel af van de Nederlandse.