Posts from — February 2010

Iedere vrijdag kun je hier inspiratie opdoen. Om het weekend relaxed in te luiden, of die 2 dagen eens goed de tijd te nemen erover na te denken. In deze Vrijdag Inspiratiedag: dodelijk voedsel. En wat je daaraan kunt doen: een ander design of toch gewoon ander(s) eten?

Vet verslikken
Time publiceerde deze week een top tien met ‘dodelijk’ voedsel. Wat stond zoal in? Tonijn, want daar zit heel veel kwik in. Sla, want van de bacteriën die op de ongewassen handen zitten van de mensen die het schoonmaken kun je heel ziek worden, of zelfs doodgaan. En natuurlijk cassave, die als het verkeerd bereidt wordt cyanide maakt, en Fugu, de Japanse vis waarvan onder meer de lever nog veel dodelijker is dan cyanide. En ook de hotdog. Omdat kinderen zich erin verslikken. Jaha, echt waar. Time roept dan ook op om die hotdog een ander design te geven.

Jamie Oliver zal het met die top tien notering hartgrondig eens zijn. Maar niet omdat kinderen zich erin verslikken. Wel omdat je er moddervet van wordt, obese heet dat netjes. En dat is dodelijk. Echt waar. Vetzucht is doodsoorzaak nr 1 in de VS. Engeland staat op de 2^e plek, en gezien het feit dat Nederland veel trends uit de VS overneemt zal dat ook hier gaan gebeuren.

Oliver trekt al zeven jaar lang ten strijde tegen slechte eetgewoontes. In zijn TEDtalk laat hij op zijn geheel eigen wijze oorzaak en gevolg zien van obesitas: bergen slappe, moddervette meuk, karrenvrachten suiker, kinderen van 16 die nog maar 7 jaar te leven hebben omdat ze te dik zijn, een tweepersoonsdoodskist voor één obese overledene. Een oplossing heeft hij ook. Kijk maar. ‘You can care and be commercial’

Zo af en toe vind je hier een gastblogger. Egbert van den Bosch, eindredacteur van verschillende uitgaves van de duurzame vacaturebank, heeft al vaker een column voor dit blog geschreven. En vandaag is er weer een. Over het klimaat.

Verhit Klimaat
Het huidige klimaat over het klimaatrapport van de VN lijkt negatief. De complottheorie- en ‘het gaat alleen om geld verdienen’-denkers ruiken hun kans om de poten onder de stoel van het huidige klimaatbeleid een stukje korter te zagen. En dat zonder te compenseren voor het verdwenen hout.

Tja, is er nu werkelijk sprake van een complot om de wereld maar iets wijs te maken en angst in te boezemen, om zo bepaalde belangen en gelden veilig te stellen? Wordt het klimaat de nieuwe drugs en de klimaatmaffia haar leverancier? Of zwaaienalleen de sceptici hier de scepter? Feit is wel dat steeds meer instanties er bij bedrijven en de consument op aandringen, om vooral toch maatregelen te nemen om duurzaam en maatschappelijk verantwoord om te gaan met productie en consumptie. Maar is dat opzich verkeerd? Het lijkt mij altijd zinvol om veel bewuster om te gaan met de manier waarop wij leven en leveren. Welzijn is in de kern geen optelsom van bezit, maar de status van ons geluk en onze gezondheid.

In dat opzicht kunnen wij veel verbeteren en zorgvuldiger benaderen. Daar doet een typo in een klimaatreportage niets aan af. Het klimaat veranderd constant, al miljoenen jaren lang. En zolang als de mens bestaat heeft hij geworsteld met dat klimaat in al zijn mooie, maar ook verwoestende vormen. En de mens bestaat nog steeds. Pas in de laatste 100 jaar zijn we de nadruk gaan leggen op de maakbaarheid van de mens en zijn omgeving. En we komen langzaam tot het besef, dat niet alles maakbaar is door ons. De natuur doet wat de natuur doet. En hoe duurzaam wij ook gaan leven, daar zal niets aan veranderen.

Als je iemand stelselmatig berooft van zijn bezittingen, moet je niet vreemd kijken als deze plots armoe lijdt. Zo is het ook met Moeder Aarde. Decenia lang hebben wij haar leeggeplukt, beschadigd en beroofd voor ons eigen gewin. En nu lijdt ze armoe, sputtert tegen en heeft ze koorts. Ze wordt steeds warmer?! Van planeet naar patiënt in nog geen 100 jaar. Knap staaltje werk van een evolutionair sterk ontwikkeld schepsel als de mens.

Maar komt dit nou allemaal door de mens alleen of is er ook sprake van natuurlijke ontwikkelingen die al sinds het ontstaan van onze planeet aan de gang zijn? Mensen hebben in ieder geval één heel naar trekje: ze zijn altijd bezig met hun eigen ‘grote gelijk’. En er is gewoon geen eenduidig en alle andere mogelijkheden uitsluitend ‘groot gelijk’.

Wat dat betreft blijf ik dan liever ‘klimaatneutraal’!

Egbert van den Bosch
eindredacteur

Via Amy Sample Ward stuitte ik onlangs op een Amerikaans onderzoek naar hoe non-profits social media gebruiken om hun doelen te bereiken. Vorige week kon je lezen hoe deze Amerikaanse clubs succesvol bloggers inschakelen om hun punt te maken.
Vandaag gaat het over Facebook. En daar kan Hyves nog wat van leren. En natuurlijk de Nederlandse goede doelen.
Uit het onderzoek blijkt dat Facebook succesvol ingezet wordt om draagvlak te creëren, in sommige gevallen gecombineerd met een offline event, en als middel om fondsen te werven. Miljoenen zijn er opgehaald via Facebook.

Hyves én de goede doelen kunnen op dit punt veel leren van Facebook.
Het meest opmerkelijk is dat er geen aparte mogelijkheid is om een aparte goede doelen pagina aan te maken. Facebook heeft non-profits een aparte causes-pagina, met allerlei apps. Waaronder bijvoorbeeld een fondsenwervingstool. En die heeft Hyves niet. Via de hyve van giro 555 kun je weliswaar doneren, maar dat is een mogelijkheid die SHO zelf heeft ontwikkeld.
Gezien de vele miljoenen die via Facebook zijn opgehaald, is het zacht gezegd opmerkelijk dat Hyves dat niet heeft.  Een app voor handtekeningen is er ook niet, terwijl Facebook dat wel heeft. Bij Hyves kun je weliswaar polls starten, en dat is goed om te luisteren maar om het actie te voeren heeft het geen zin. Hyves heeft, kortgezegd, geen tools om non-profits goed van dienst te zijn.
Daar wordt door de goede doelen ook nauwelijks om gevraagd. Zowel bij draagvlakversterking als bij fondsenwerving zijn de Nederlandse goede doelen toch vooral heel erg traditioneel ingesteld. Fondsenwervers die tijdens het avondeten komen collecteren of je lid willen maken, draagvlakversterking via klassieke offline ibjeenkomsten.

Een kleine rondgang langs goede doelen op Hyves leidt tot de conclusie dat als ze al op Hyves zitten, ze nauwelijks echt actief zijn.
Als je kijkt hoeveel mensen actief zijn op Hyves – en belnagrijker nog hoeveel jonge mensen dat zijn- wordt het wel tijd dat de Nederlandse non profits daar een strategie voor ontwikkelen. Wachten tot Hyves met allerlei apps komt, kun je natuurlijk doen, maar de vraag is hoe lang je dan moet wachten. Kun je maar beter gewoon beginnen. Is ook een teken richting Hyves dat je meer tools wil.

Daarom: een paar tips, afkomstig uit het onderzoek, waarmee je je presence op Hyves – of Facebook- kunt verbeteren. Geen wereldschokkende overigens, maar kijkend naar de non-profits op Hyves wel nodig.

Niet om flauw te zijn, maar je met natuurlijk wel een account hebben op Hyves of Facebook. Bij Facebook kun je kiezen tussen een page of een group (in het onderzoek worden de voor- en nadelen genoemd), bij Hyves kun je alleen een hyve maken.

• Betrek je vrienden actief bij de berichten en updates die je uitstuurt, begin discussies, een poll bij Hyves, en hou je content up to date. Je ‘vrienden’ houden je daardoor niet alleen in hun herinnering, je wordt ook zichtbaar n andere netwerken van hen.
• Gebruik niet een persoonlijke foto van de beheerders maar gebruik het logo van je organisatie. Daardoor is het meer duidelijk dat je de officiële Hyve, group of page bent.
• Vraag je vrienden om hun vrienden uit te nodigen lid te worden.
• Vraag aan Hyves of ze een causes hyves met apps gaan maken of op z’n minst voor non-profits wil maken.

Iedere vrijdag kun je hier inspiratie opdoen. Om het weekend relaxed in te luiden, of die 2 dagen eens goed de tijd te nemen erover na te denken. In deze Vrijdag Inspiratiedag: hoe crowdsourcing de transparantie van donaties en goederen voor nood- en structurele hulp wil bevorderen.

Rekenkamer 2.0
Onder het motto als Mohamed niet naar de berg komt, komt de berg wel naar Mohamed is in de VS onlangs het Disaster Accountability Project (DAP) gestart.

Voormalig Rode Kruis medewerker Ben Smilowitz was zich rot geschrokken van de nasleep en de effecten van Katrina, de orkaan die New Orleans veranderde in een ‘derde wereldland’. Diep in shock en woedend was ‘ie toen hij de enorme armoede en leed na de natuurramp zag. Net terug uit India vergeleek hij de situatie in New Orleans met dat land. ‘Ik had niet verwacht dat ik in de VS hetzelfde zou aantreffen als ik in de slums van India heb gezien.’

Openbare transparantie
Nadat hij verschillende keren zonder succes bij de overheid had aangeklopt om het leed in het zuiden van de VS te lenigen, verzamelde Smilowitz zelf spullen van vrienden en kennissen: tenten, computers om allerlei noodzakelijke gegevens voor de hulpverlening in op te slaan, Tetanusspuiten en nog veel meer. En hij realiseerde zich dat als mensen al niet wisten wat er echt nodig is op de rampplek, ze dan al helemaal niet weten hoe het staat met de besteding van al die opgehaalde gelden.
Omdat er nog geen club was die aandrong op openbare accountability en een publieke mogelijkheid voor klokkenluiders om tekortkomingen in de hulpverlening te melden, is hij dat maar zelf begonnen.

En zo ontstond Disaster Accountability Project (DAP). Voor noodhulp en voor langduriger hulpverlening.

Crowdsourcing vs Rekenkamer
Iedereen kan daar misstanden melden via de website of een speciaal telefoonnummer. Doel is, uiteraard, om de verantwoordelijke organisaties ertoe aan te zetten verantwoording af te leggen en de toegezegde hulp ook echt te bieden.

Volgens oprichter Smilowitz heeft het voor Katrina gewerkt. En begin deze maand is er een site voor Haïti de lucht ingegaan.

Ben benieuwd wat beter werkt: crowdsourcing voor transparantie of de Nederlandse aanpak: de Rekenkamer de boel laten controleren.

Een van de grootste belemmeringen voor sociaal ondernemerschap is financiering, of meer precies: gebrek aan financiering. Nu is de ervaring dat al snel gezegd wordt dat geld de ontbrekende factor is. Dat is niet altijd zo. Op een congres vorig jaar over venture philanthrophie sprak ik een directeur van de Ierse organisatie voor sociaal ondernemers. Net als wij (bij SSO) had zij de ervaring dat sociaal ondernemers geld nog wel eens verwarren met andere vormen van ondersteuning. Want als je verder met ze praat, blijkt dat ze veel meer baat zouden hebben bij advies of een match met een deskundige dan dat ze geholpen zijn met geld. Daar staat tegenover dat ik ook heel veel voorbeelden ken die met een financiering net die stap kunnen zetten om verder te groeien maar die financiering niet kunnen vinden. Omdat die er niet is, omdat er onduidelijke regels zijn, omdat ze niet vallen binnen de strenge regels van de financiers, omdat geen rekening gehouden wordt met de ‘eigenschappen’ van een sociaal ondernemer. En om nog veel meer andere redenen.

Morgen gaan SSO en Greenwish in petit comité praten over mogelijkheden over een pilot voor online financiering, zeg maar een online marktplaats voor sociaal ondernemerschap. Krispijn Beek heeft daar al z’n gedachten over laten gaan, die je hier kunt lezen.
Alternatieve vormen van financiering zijn ook nodig. Een aantal van de reacties ging daar ook over. Zo is Engbert Breuker onder meer bezig met stichting werklust, een soort peer2peer concept waarbij de sociaal ondernemer door de stichting begeleidt wordt en z/hij via peers geld inzamelt voor haar/zijn plan.

Geheim genootschap
In New York werd 5 jaar geleden de Secret Society for Creative Philanthropy opgezet. Initiatiefneemster Courtney Martin had een bestseller geschreven en wilde een deel van haar six-figure advantage zinvol besteden. Ze besloot 9 vrienden ieder $100 te geven. ‘Besteed dit op een zinvolle manier’, was haar opdracht. Haar vrienden werden hier zo enthousiast over dat zij weer aan hun vrienden eenzelfde bedrag en opdracht gaven.

Wat begon als een eenmalig experiment is in vijf jaar uitgegroeid tot een waar fenomeen. Leden die verhuisden, hebben in hun nieuwe woonplaats weer chapters van het genootschap opgericht.
Het geheim van dit succes zit volgens Martin in het directe contact dat er is met een project.

Je eigen online marktplaats
Via Creatafund kun je je eigen fondsenwervingscampagne opzetten. Als je voor één project zo’n campagne opzet, is het gratis. Je moet wel een PayPal-account hebben of aanmaken. Daar zijn geen kosten aan verbonden, aan de transacties wel.
Embed de campagne in een blog dat je maakt, waar je al je vorderingen bijhoudt, en je hebt je eigen online marktplaats. In Nederland heb je onder meer Geefgratis.nl, waarbij je ook een donatiewidget aan je site kunt toevoegen, of een donatiemodule. Nadeel is wel dat je als goed doel te boek staat dan.

Geldlijst
Ik wil een lijst maken waarin alle fondsen, financiers, wedstrijden en meer ‘geldschieters’ en allerlei tips staan. Waar iedereen vrijelijk uit kan putten. Heb je een aanvulling, laat het hieronder weten.