In een dm-gesprek met goede vriendin C kregen we het over geld. Ik meldde haar dat ik voortaan ook geld als criterium zou laten meewegen in de projecten waar ik me op stort. Klinkt misschien raar, maar voor mij is vaak het allerbelangrijkste: vind ik het leuk? Prima motivatie natuurlijk, totdat de voering van je portemonnee in zicht is en je niets meer kunt doen. Da’s niet zo leuk, zeg maar. Haar antwoord was:
‘het is ook belangrijk dat we als sociaal ondernemers de aansluiting met geld houden. anders verworden we tot idealisten.’
Daar moest ik even over nadenken: anders verworden we tot idealisten. Dat zijn we toch? Of…
Haar volgende dm bracht uitkomst:
‘als we nooit geld vragen… dat klopt niet. het is beter in de werkelijkheid te leven dan weg te dromen hoe het zou moeten zijn.’
Ze heeft een goed punt: leven in de werkelijkheid.
Waardevol?
En ook niet onbelangrijk: practice what you preach. Als jij stelt dat je ondernemend de wereld kunt verbeteren dan hoort daar ook bij dat je goed weet wat jouw diensten of produkten waard zijn. Dat is overigens én in geld, én op andere manieren. Je moet weten wat je toevoegt, wat jouw toegevoegde waarde is. Pas als je dat weet, kun je er ook dat voor vragen wat het waard is.
Loading ...