Iedere vrijdag kun je hier inspiratie opdoen. Om het weekend relaxed in te luiden, of die 2 dagen eens goed de tijd te nemen erover na te denken. Met deze week: Hoezo te weinig plek voor groen? Denk toch eens creatief: voldoende plek op de daken van bussen, en op daken van flats of andere hoge gebouwen. En wat te denken van de plekken rondom bus- en tramhaltes. Hatsikidee, dat wordt een superlente – en zomer.
Om je groene vingers bij af te likken
Steden raken steeds meer dichtbevolkt, steeds minder plek voor groen en een steeds grotere roep om datzelfde groen. Tja, en wat doe je dan? Juist, gewoon zonder mitsen of maren brainstormen over plekken die nog wel hier en daar een toefje kunnen gebruiken. De New Yorkse action designer Marco Castro vond de daken van het openbaar vervoer in z’n stad maar saai. Heel saai en vooral zo onbenut. Daarom ontwierp hij BusRoots, een rijdend groen dak, gemaakt van sedum – waarvan in Nederland groene dakterrassen gemaakt worden. Oersterk en ook nog eens warmte- en kou regulerend. De New Yorkse busmaatschappij wil er nog niet aan: de hele dakconstructie zou te zwaar zijn voor de bussen. Het groene dak is wel gebruikt voor de BioBus – een laboratorium op wielen dat kinderen van alles bijbrengt over alles wat groen is en bloeit en ons dagelijks weer boeit. Hier lik je je groene vingers toch bij af!
Eetbare bushaltes
Dat bussen voor meer een inspiratiebron zijn, blijkt uit het Londense initiatief: The edible bus stop. Bij iedere bushalte, zo is de missie, wordt een moestuintje aangelegd. Toegegeven, je moet niet direct uit het tuintje eten, eerst goed wassen. Maar een kniesoor die daar op let. Gewoon vrolijk, heerlijk groen.
Rooftop farming
Sinds vorig jaar heb ik een ieniemienie moestuintje. Op mijn dakterras. Tomaatjes, sla, Oost Indisch kers. Heerlijk. In New York hebben ze nu een hele kas op een plat dak gebouwd. Op een groot plat dak uiteraard. Net als bij mijn dakmoestuintje worden daar groenten als tomaten en sla verbouwd. Er moeten nog veel meer van zulke dakkassen komen, vindt 
BrightFarms Inc, het bedrijf achter dit idee. Belangrijkste doel is terugdringen CO2-uitstoot doordat de groenten op of heel dichtbij de supermarkt verbouwd worden waar ze ook verkocht worden. En omdat er dus nauwelijks vervoerskosten zijn, kunnen de prijzen ook omlaag. Dat een supermarktmanager niet meer naar z’n tomaten hoeft te kijken en denkt: daar zitten een hoop kilometers in die prijs. Bijkomend voordeel: produkten blijven langer vers in de winkel. Er gaat immers minder tijd verloren door transport. Groenten kunnen dus langer in de schappen liggen. En: minder verspilling. Kortom: win-win-win-win-situatie.
BrightFarms Inc gebruikt een financieringsconstructie die in supermarktland vreemd is maar in de zonne-energiebranche vaker toegepast wordt. De winkel sluit een overeenkomst met BrightFarms hoeveel producten ze over een bepaalde periode zal aanschaffen tegen welke prijs. En vooraf betalen is niet nodig. BrightFarms zorgt er dan voor dat die produkten er komen.
Ik zeg: daar zit een kans voor de Zuidas in Amsterdam.
Loading ...