verbetering door verandering

Iedere vrijdag kun je hier inspiratie opdoen. Om het weekend relaxed in te luiden, of die 2 dagen eens goed de tijd te nemen erover na te denken. Met deze week:Overgewicht is een groot probleem. Iedereen met een goed stel ogen die wel eens door stad of land loopt kan dat zien. De overheid gooit er iedere keer weer richtlijnen tegenaan, die niet het gewenste effect hebben. Oplossing moet dus komen van mensen met simpele en goede ideeën. En die zijn er. Springwise belicht er twee.

Als sneeuw voor de zon

Het was natuurlijk al lange tijd duidelijk, je hoeft er alleen maar goed voor om je heen te kijken: we worden allemaal dikker, daar heb je eigenlijk geen onderzoek voor nodig. Maar voor sommige instanties is iets pas echt een probleem als het via onderzoek aangetoond is. Afgelopen week bleek uit de jongste cijfers van Jeugdgezondheidszorg dat obesitas onder kinderen in Nederland epidemische vormen aanneemt: in 15 jaar tijd is het aantal kinderen met ziekelijk overgewicht met bijna 100% toegenomen van 40.000 (1997) naar 75.000 nu. En dan hebben we het niet eens over kinderen die ‘gewoon’ overgewicht hebben.

Te dik kind is vervelend kind

En overgewicht is om allerlei redenen een maatschappelijk probleem: je hebt veel meer kans op hart en vaatziekten, op suikerziekte – en dien ten gevolge blindheid, afgezette voeten of onderbenen en meer van dergelijk nare dingen- en je hebt veel meer kans op sociale uitsluiting en op gedragsproblemen. Kortom: daar moet iets aan gedaan worden. Het ministerie van Gezondheidszorg komt daarom met een nieuwe richtlijn om overgewicht in een vroeg stadium te signaleren.  Wat die richtlijn precies is, in niet duidelijk.

Halve porties, hele doelen

Misschien dat artsen en andere instanties inspiratie kunnen putten uit Springwise; die laat deze week 2 projecten zien die er wat aan doen. En die tegelijkertijd ook nog een ander probleem oplossen. Zou zomaar in Nederland ook kunnen werken. Dit voorjaar wordt in New York, Austin en Texas Halfsies geopend, een restaurant waar je voor de volle mep halve porties kunt bestellen. Van die halve volle mep gaat 90% naar bestrijding van honger-projecten en 10% gaat naar de organisatie.

Halfsies: Connecting the Dots from Go Halfsies on Vimeo.

Zeg maar een drie vliegen in een klap-idee: je voorkomt dat mensen teveel eten, je voorkomt voedselverspilling en je bindt de strijd aan met honger in de wereld.

Hou een worst voor

Een andere manier van tegengaan van obesitas is meer bewegen. Dat weten we wel, maar het werkt niet. Want zomaar meer bewegen met uitzicht dat je later daar profijt van hebt, is niet de goede stimulans. Instant gratification willen we hebben. En omdat je niet de kilo’s eraf ziet vliegen na een uurtje bewegen, moet die directe bevrediging uit iets anders komen. Geld bijvoorbeeld. Waar jij dan weer leuke dingen mee kunt doen: die prachtige schoenen kopen, een goed doel steunen of op vakantie gaan(veel zwemmen, weinig alcohol natuurlijk). Fitnessclub HealthRally uit San Francisco heeft er wat op gevonden: een crowdfunding platform dat je beloont als je je fitnessdoelstelling behaalt. Je schrijft jezelf of een vriend van je in, zegt welk doel je wil halen en laat mensen daarop intekenen. Als je het haalt, word je beloont. Hoe simpel kan het soms zijn.

Ik zeg: ga eens lekker een weekendje brainstormen op een goed plan om overgewicht te bestrijden. Onder het genot van een glaasje Tonic light en een handje wortel en komkommer. He lekker!

Dinsdag had ik een gesprek met Ineke van Zanten van Greenwish over de vraag waar sociaal ondernemers in de praktijk tegenaan lopen en wat de overheid daaraan zou kunnen doen om het wat eenvoudiger te maken. Greenwish is namelijk door de overheid gevraagd daar onderzoek naar te doen.

Verantwoordelijkheid nemen

Mooi, zou je kunnen zeggen: kennelijk begint de overheid langzamerhand te snappen dat er ‘iets nieuws’ gaande is, ‘iets’ waar ze maar moeilijk omheen kan. ‘Iets’ ook waar ze haar voordeel mee kan doen. Want sociaal ondernemers lossen problemen op waar ook de overheid baat bij heeft: meer mensen aan het werk, minder milieuvervuiling. Met andere woorden: het is de hoogste tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt en sociaal ondernemers gaat faciliteren. Bijvoorbeeld bij kennisdeling, informele netwerken, rechtsvormen, betere regelgeving voor impactinvesting.

We zijn toch ondernemers?

Aan de andere kant: is het wel de taak van de overheid zich hiermee te bemoeien? Tot nu toe gaat het ons aardig af zo zonder Vadertje staat, we zijn behoorlijk creatief met z’n allen. Tis niet makkelijk, zeker niet. Maar toch, met vallen en oopstaan zijn we al een eind gekomen. En bovendien: we zijn toch ondernemers? We willen toch zelf onze broek ophouden. Daar komt nog bij: de overheid is en blijft uiteindelijk ook een politiek orgaan. Het hangt er maar net vanaf wie er aan de touwtjes trekt waar de nadruk in het beleid ligt. Wil je daar als sociaal ondernemer wel afhankelijk van zijn?

Wat vinden jullie?

De opdracht van Greenwish gaat niet heel ver: er hoeven alleen intermediairs hun mening te geven. Da’s natuurlijk opmerkelijk: dat je wil weten waar de schoen wringt maar het dan niet aan de drager vraagt maar aan de verkoper. Om toch ook de stem van de sociaal ondernemers te laten horen, loopt er vanaf vandaag een poll en een mini-serie op dit blog daarover. De poll kun je met één klik invullen.
Als jij voorbeelden hebt waar jij tegen aangelopen bent of als jij ideeën hebt hoe de overheid sociaal ondernemers beter kan faciliteren, geef dan je mening. De antwoorden van de poll en jullie opmerkingen worden door Greenwish meegenomen in het rapport voor de overheid.

Poll: Moet de overheid sociaal ondernemers faciliteren?

Als je vindt dat het een taak is van de overheid om ook voor sociaal ondernemers goede faciliteiten te ontwikkelen, klik dan op

• JA

Als je vindt dat de overheid zich niet moet bemoeien met sociaal ondernemers, we zijn immers ondernemers, klik dan op

• NEE

Tussenstand:

Ook een poll maken? klik dan hier

Laatst ontving ik via de post een pakketje. Een boek, dat zag ik wel aan de verpakking. Ik had alleen nergens iets besteld dus ik vroeg me af wat het kon zijn. Het bleek een kadootje van De Kleine Komedie, een theater in Amsterdam, waar ik sinds jaren ‘vriend van’ van ben. Omdat ik vind dat dit soort theaters moet blijven bestaan en omdat ik dan als eerste de beste theatervoorstellingen kan boeken. Goedbegrepen eigenbelang dus ook.
Bij het boek zat een begeleidende brief. Strekking: omdat u al zolang ‘vriend van’ bent, ontvangt u als dank van ons dit boek over 125 jaar Kleine Komedie. We hopen dat u nog lang onze vriend zult blijven. Nou reken maar.

Fikse korting

Ander voorbeeld: onlangs heb ik mijn abonnement op Parool opgezegd, om via huisgenoot P een nieuw abonnement af te sluiten. Niet alleen kregen we daardoor een fikse korting, we kregen ook nog een welkomstgeschenk. Als bestaande klant had ik niet eens het welkomstgeschenk gekregen, laat staan een korting. Dat kreeg ik alleen als nieuwe klant.
Da’s raar natuurlijk: dat je als trouwe klant helemaal niets ontvangt en als nieuwe klant met kadootjes overladen wordt. Kennelijk ga je ervan uit dat die trouwe klanten toch wel blijven.

Koester je klant

Wat dat betreft heeft de Kleine Komedie het dus veel beter begrepen: trouwe klanten koester je. Die geef je een kadootje – niet heel vaak. Maar af en toe en onverwacht. Het hoeft ook niet een heel groot kado te zijn. Gewoon een kleine waardering dat je al zo’n tijd klant ben. Da’s leuk. Het geeft je een goed en vooral gewaardeerd gevoel en je blijft zeker nog een tijd klant – of vriend van.

Duurzame snack en armbandje

Deze wijsheid – of waarheid zo je wil- geldt natuurlijk voor alle ondernemingen. Maar juist bij sociale ondernemingen gaat deze wet nog meer op. Sociaal ben je niet alleen in je missie – dat je een sociaal probleem aanpakt- maar ook in hoe je je bedrijf inricht. En dus besteed je ook extra aandacht aan je vaste klanten. Twee goede voorbeelden op dat punt: Enviu heeft al zijn aandeelhouders een kadootje gestuurd met daarin 1 zakje verantwoorde snoep en 1 zakje dito zoutjes. Als bedankje dat ze aandeelhouder van Enviu Participation zijn. En i-did stuurt aan alle vrouwen die meewerkt aan hun pass me on-campagne van  ‘reizende kleren’ een armbandje van i-did. Ik zei al: het hoeft niet groot of duur te zijn, het gaat erom dat je je klanten koestert en vasthoudt.

Iedere vrijdag kun je hier inspiratie opdoen. Om het weekend relaxed in te luiden, of die 2 dagen eens goed de tijd te nemen erover na te denken. Met deze week: leuk al die grote maatschappelijke trendvoorspellingen van 2012. Maar wat heb ik eraan? I’ve got a business to run. Daarom, geïnspireerd op de 12 consumententrends van Trendwatching, belangrijke trends waar je dit jaar je klanten mee blij kunt maken. Da’s wel meer inspiratie dan voor een weekend. Maar posts blijven altijd bestaan, nietwaar?Kun je nog weken mee vooruit om leuke dingen te bedenken voor jouw kopers of gebruikers.

Eco-cycology

Oké, voor ‘ons sociaal ondernemers’ is dit misschien gesneden koek, maar voor je klanten en helemaal voor de grote gemene deler van ‘het publiek’ is dit helemaal hot&happening: het recyclen of cradle2cradle-n van alle materialen waar een produkt van gemaakt is. Dat je als producent dus niet alleen je spullen maakt van verantwoorde materiaal maar ook nog eens terugneemt en er weer iets anders verantwoords van maakt.
De trend van ‘recommerce’ valt hier ook onder. Van electronica tot kleding to ervaring: alles kun je tegenwoordig opnieuw verkopen of inwisselen.
Bekende voorbeelden zijn de Paperbag van Goodforall. Als je die totaal opgedragen hebt, kun je ‘m terugsturen en krijg je 10% korting op een nieuw aan te schaffen produkt. Het leer van die oude tas wordt hergebruikt. En Oat, de sportschoenen die je, als ze helemaal afgetrapt zijn, in de grond kunt stoppen en waar dan een plantje uitgroeit.

Dealer Chic

Crisis of niet, we zitten altijd te wachten op een koopje. Drie redenen waarom het dit jaar alleen maar groter wordt – en het dus goed is om te bedenken wat jij hierin kunt of wil doen.

• Geen cent teveel hoor is nog steeds een oerhollandse zegswijze. Dus hoe meer we voor minder geld kunnen kopen, hoe beter.
• Er zijn steeds meer innovatieve (en dus opwindende) sites waarmee consumenten gewezen worden op koopjes.
• Consumenten hebben niet alleen instant toegang tot allerlei koopjessites, er zijn ook steeds meer mogelijkheden voor reviews, waardoor klanten zeker weten dat ze een goed produkt kopen.

Goed Nederlands voorbeeld is Strawberryearth.com dat een dealsite is gestart met alleen maar duurzame produkten.

Simpel sourcen

Crowdsourcen is niet meer weg te denken. Ieder fatsoenlijk bedrijf doet of wil er iets mee. En iedere consument vindt het leuk om eraan mee te doen. Dat je het gevoel hebt dat jouw mening er echt toe doet. En hoewel die trend alleen maar zal toenemen dit jaar, de echte trend zit ‘m erin dat het dit jaar steeds makkelijker zal worden om als consument of burger ergens aan bij te dragen. Want we hebben het natuurlijk drukdrukdruk want we zijn heel erg belangrijk maar we willen ook een bijdrage aan het een en ander. En dat moet dus heel eenvoudig zijn.
Voorbeelden zijn is Verbeter de buurt, waarbij je kunt aangeven of er ergens in jouw buurt bv een opgewipte klinker ligt.

Durven&doen

Niks voorzichtige campagnes of pr medewerkers met meel in de mond. Open, eerlijk, rauw en gedurfd. Dat is wat steeds meer consumenten willen van merken. Eerlijke dialoog, gedurfde innovaties, riskante ondernemingen. Daar draait het om. Logisch in een wereld waar openheid en authenticiteit niet meer weg te denken zijn en waar we steeds meer verlangen naar vernieuwing omdat we ook wel zien dat het huidige systeem aan het eind van z’n Latijn is. Uitgelezen kans dus voor sociale ondernemingen.
Voorbeeld: Rambler dat mode maakt en verkoopt geproduceerd door Nederlandse straatjongeren.

Voor deze trendpost las ik mijn voorspellingen voor 2011 nog eens door. Als er niet de datum 2011 bij had gestaan zou die zomaar over komend jaar kunnen gaan. Ben ik daarmee een slechte trendwatcher waar het changmaking aangaat? Tuurlijk, mag je vinden. Veel meer wijst het erop dat een trend niet begint op 1 januari van een vers jaar en ophoudt als het vuurwerk knalt op de 31^ste december. Het zijn veel langer lopende bewegingen die aangeven welke kant het in de loop van de tijd op gaat. En zeker waar het verandering betreft gaat dat veel langzamer dan velen – ik in ieder geval- zouden wensen.
Dan maar geen glazen bol-verwachtingen? Ach, zeker wel. Omdat het leuk is, omdat het conversatiestof geeft en vooral omdat je daar in je middellange termijn rekening mee kan houden. En dus je voordeel mee kunt doen.
Afgelopen vrijdag heb ik al kort een aantal trends belicht. Hieronder volgt er nog een paar. En in de loop van deze week komt er nog een over consumententrends.

Klein&groot

Klinkt tegenstrijdig maar dankzij social media is het dat niet meer. We gaan terug naar de menselijke maat, het wordt allemaal (nog) kleinschaliger, maar we kunnen dankzij social media wereldwijd communiceren en delen. Voorbeeld: je eigen energiecentrale bouwen, een moestuin op je dakterras.
Andere uiting van deze trend is dat we steeds meer op zoek gaan naar andere, menselijker organisatievormen waarin we werken, waarin ieder z’n verantwoordelijkheid neemt en waar je te maken hebt met mensen en niet met afdelingen, business units etc. De trend van steeds meer zelfstandigen leidt er ook toe dat er steeds meer kleinschalige netwerken ontstaan waarbinnen samengewerkt wordt. Grote bedrijven zullen in sociaal ondernemerschap steeds minder voorkomen. Ook omdat het om mensen draait en niet om systemen. Overleg vindt simpelweg via allerlei social media plaats. Het zou zomaar kunnen dat naast de corporatie de sociocratie een revival gaat beleven.

Liefde

We gaan steeds meer op zoek naar producten waarvan we de herkomst kennen en weten wie ze gemaakt of geproduceerd heeft. Liefde is daarbij key, want je proeft, voelt en beleeft pas echt iets als het liefdevol gemaakt of geproduceerd is. Voorbeelden: slow fashion van bijvoorbeeld i-did, streekprodukten geleverd via Willem&Drees of een streeksupermarkt als Landmarkt.

Kapitaal is meer dan geld

We zagen het de afgelopen jaren al langzaam opkomen, maar dit jaar breekt het zeker door, niet in de laatste plaats vanwege de geldcrises. Kapitaal krijgt een bredere betekenis dan alleen euro’s. Steeds vaker en steeds meer zal er sprake zijn van betaling op een andere manier dan in geld. Er zal veel meer onder waarde vallen dan alleen euro’s. Voorbeelden: het alom bekende Durftevragen is natuurlijk een belangrijke aanjager van deze trend; in plaats van geld doneren kun je ook kennis en netwerk doneren aan clubs die zich bezighouden met ontwikkelingssamenwerking en die zich bezighouden met het oplossen van problemen in Nederland; platformen die nadenken over de veranderende rol van de economie en van geld en financiële instellingen  zoals het platform Bank of the Future en Economy Transformers.

Zelf doen

Afgelopen vrijdag schreef ik daar al over, in combinatie met afval. Maar we gaan meer zelf doen. De allerbelangrijkste trend op dat punt is dat we zelf systemen maken om mooie projecten te financieren. De crowdfundplatforms schieten als paddenstoelen uit de grond, iedere niche zal zijn eigen platform krijgen. Tegelijkertijd zal duidelijk worden dat alleen maar geld vragen niet de juiste manier is. Want dat komt neer op de ‘collectebus in de cloud’. De manieren om geld op te halen zullen dus steeds creatiever worden.
Steeds vaker ook zul je ook crowdinvesting zien. Van dat laatste is de succesvolle investeringsronde van Enviu een prachtig voorbeeld.
Overigens hoort hier ook de trend bij dat we kapitaal anders gaan definiëren.

En nog een paar van hots naar nots – al mag je dat van  trendssite Trendslator zo niet noemen – gecrowdsourced via Twitter

• Van consument naar burger
• Van casinokapitalisme naar coöpkapitalisme
• Van graaicultuur naar geefmaatschappij
• Van kwantiteit naar kwaliteit
• Van egoïsme naar altruïsme

Hier zie je het hele lijstje.

Nog een laatste trend:
Blauw is het nieuwe groen. Zie onder meer de nieuwe logo’s van Enviu en MVO Nederland.